Witajcie, witajcie :)

 Z racji tego, że to pierwsza notka wypadałoby się przedstawić. Mam na imię...albo po prostu jestem Ms Gatito. Dlaczego akurat tak ? Przede wszystkim gatitio po hiszpańsku znaczy "kotek". Nie bez powodu taka nazwa. Przede wszystkim tak byłam nazywana przez jedną z ważnych dla mnie osób, po drugie: często jestem porównywana przez znajomych właśnie do kota. Raz niezależna i chodząca własnymi ścieżkami nie zważając na innych, a raz kochana i do przytulania. Myślę, że dokładnego wieku nie musicie znać, ale określenie "licealny" powinno wam wystarczyć. Czy to będzie pamiętnik ? Może w jakieś części tak, ale bardziej jestem nastawiona na różnego rodzaju spostrzeżenia z życia wzięte. Chociaż kto wie, kobieta zmienną jest. Chyba wystarczy tyle jeśli chodzi o przedstawianie.
 Po niezwykle ciężkim tygodniu w szkole, którego przeżyłam tylko dzięki ciągłemu piciu kawy i małym odstresowywaczom, a zmęczenie psychiczne i fizyczne sięgały zenitu, dostałam zasłużony odpoczynek w weekend. To nie znaczy wcale, że spałam do południa i wygrzewałam się całymi dniami na tarasie. Przede wszystkim były to dwa dni spędzone bez stresu (wreszcie !), a po drugie przeniosłam się znowu do tego co było kiedyś, ale tym razem z innymi ludźmi. Bardzo za tym tęskniłam i czuję się cudownie ze świadomością, że to dopiero początek. Jak to jest, że dopiero teraz sobie uświadamiam ile niewłaściwych osób na swojej drodze spotkałam ? Ale to dobrze, bo dzięki temu teraz mogę docenić moich przyjaciół, a oni są niezwykle ważni. Każdemu życzę, aby miał tyle wsparcia od bliskich ile ja mam od nich.
 Jakie spostrzeżenie po tym weekendzie ? Hmmm...Może takie, że gdyby wracanie o ludzkiej godzinie do swojego domu, albo przynajmniej wrócenie do SWOJEGO domu było obowiązkiem każdego obywatela, to pewnie miałabym się kiedy nauczyć czegokolwiek na jutro.
Życzę dobrej nocy i dorzucam jeszcze weekendowe "zdjęcie" i chyba tylko ja wiem co na nim się znajduje...

Ms Gatito
:)